
4 Gaten in mijn rechterarm, net boven mijn pols
twee grote bovenop en twee eronder.
En ik wist het meteen;
Dit is de grens
en daar ga ik niet nóg eens overheen.
Soms heb je helemaal geen strategie of inzicht nodig.
Soms is een grens het enige dat nodig is voor verandering.
En iemand, of iets die dat bewaakt.
Dit gaat over grenzen bewaken. Ook in je bedrijf.
Ik had dat en hij heette Nelson; een Rhodesian Ridgeback.
Groot, krachtig en altijd aan mijn zij.
En ja… hij beet me ook..
Meerdere keren zelfs.
Nelson waarschuwde met kleine signalen.
Wegkijken, verstijven en spanning in zijn lijf.
Alleen… die signalen waren vaak zo subtiel
dat ze makkelijk te missen waren..
Of te negeren.
Soms reageerde hij op gedrag.
of op de situatie… op wat er gebeurde in het moment.
Er was niet altijd een pijl op te trekken.
Maar wat ik wel weet is dat zijn grens eerder bereikt was
dan bij de meeste honden.
En als die bereikt was…
dan liet hij dat op niet mis te verstane manier merken..
Pas later begreep ik wat eronder zat.
Dat hij mijn gedrag spiegelde.
En reageerde op iets in mij
wat ik zelf al voelde…
en waar ik toch weer overheen ging.
Hij liet me daarmee iets zien
wat ik zelf nog niet wilde zien.
Of wel wist maar niets mee deed.
Wanneer je voelt dat iets niet klopt
Misschien herken jezelf hierin:
Dat je al een tijdje voelt
dat je doelgroep eigenlijk niet meer klopt…
maar je blijft, want het loopt toch nog prima..
👉 En ergens weet je: dit is niet waar ik het voor doe.
Of dat je in een samenwerking zit
waar iets niet zo lekker loopt…
maar je maakt het kleiner dan het is.
👉 En jij degene bent die zich aanpast.
Dat je je marketing blijft doen
op een manier die niet meer bij je past
maar je denkt: zo werkt het nu eenmaal.
👉 Terwijl je precies weet wat je eigenlijk wilt zeggen.
Dat je eigen-wijze ideeën hebt
die je al lang wilt uitspreken…
maar je houdt ze nog even voor je.
👉 En elke keer wordt de drempel hoger.
En dat is precies waar het om gaat.
Om die kleine (of grote) “ik weet het wel, maar…” momenten.
Dit voelde ik ook in de situatie met Nelson.
Het negeren van de eerste bijtincidenten
Nog meer trainen en leren over opvoeden
op bezoek bij de zoveelste gedragstherapeut.
Mijn liefde voor de hond was grenzeloos
en daarom hield ik vol. ❤️
Tot die gevaarlijke laatste beet
het moment dat negeren geen optie meer was.
Nelson is er niet meer, maar wat hij me liet zien wel.
Want nu pas zie ik waar ik dat ook in mijn werk
veel vaker heb gedaan.
Over je grenzen gaan in je bedrijf
Een van de keren ging het om een samenwerking
Een ontzettend gaaf project
waar ik al mijn creativiteit en marketingkennis in kwijt kon
maar er sluimerde al een NEE, nog voordat we waren begonnen.
En toch deed ik het. Jarenlang.
En alle tijd die ik in dat project stopte,
kon ik niet investeren in mijn bedrijf,
mijn werk met mijn klanten
niet in mijn gezin, huis, tuin of vrienden...
en stond mijn lijf onder hoogspanning.
Maar waar ik begon vanuit mijn 'zone of genius'
werkte ik al snel alleen nog vanuit mijn jeuk- en irritatie zone.
Wat er gebeurt als je je grens niet bewaakt
Dat is wat er gebeurt als je wel je grens voelt
maar hem niet bewaakt. In je werk. In je bedrijf.
Je weet het allang. Je voelt het ook.
Maar als je het blijft negeren wordt zelfs iets kleins.
steeds groter, vervelender, frustrerender.
Totdat er iets knapt.
Of je gedwongen wordt om te kiezen.
Nelson 'corrigeerde' met een beet...
Maar in je werk gaat het subtieler.
Dan “bijt” je agenda, je energie of motivatie.
Dat is hoe over je grenzen gaan in je bedrijf eruitziet.
Het kost je je plezier of je wordt boos.
Je voelt je leeg... of erger;
je wordt er letterlijk ziek van.
De meeste vrouwen denken dat ze dan iets moeten fixen.
Iets verbeteren of nóg meer leren.
Maar in de meeste gevallen is het veel simpeler.
👉 Je moet stoppen, bijsturen.
Of iets zeggen wat je al veel eerder had willen zeggen.
Dit is precies waar ik vrouwen/ondernemers met een missie mee help - kiezen wat klopt.
Want een grens is niet zomaar een idee in je hoofd.
Het is het moment waarop jij voelt: hier stopt het.
En als jij dat moment niet serieus neemt…
doet iets of iemand anders dat wel voor je.
Dat kan een hond zijn. 😉
Maar meestal is het iets minder duidelijk.
De vraag die overblijft
Dus als jij je in een situatie bevindt in je werk of in je bedrijf, waarvan je denkt:
“dit klopt allang niet meer voor mij…”
dan weet je eigenlijk al genoeg.
De vraag is alleen:
doe je er nu wél iets mee?
